Correlatie in het beleggen

De correlatie in het beleggen is een maatstaf voor de wijze waarop investeringen zich ten opzichte van elkaar bewegen. Wanneer beleggingen zich tegelijkertijd in dezelfde richting bewegen, worden ze als positief gecorreleerd beschouwd. Wanneer een belegging de neiging heeft om te stijgen wanneer het andere daalt, worden de twee effecten beschouwd als negatief gecorreleerd. Effecten die geen relatie met elkaar vertonen, zijn niet gecorreleerd.

Correlatie meten

Een correlatie van 0 betekent dat de rendementen van de activa totaal niet gecorreleerd zijn. Als twee activa als niet-correlerend worden beschouwd, heeft de koersbeweging van het ene actief geen effect op de koersbeweging van het andere actief.

Een negatieve correlatie betekent dat wanneer Aandeel A doorgaans opwaarts beweegt, Aandeel B neerwaarts beweegt en vice versa. De Beta van een aandeel geeft dit exacte getal weer als historische correlatiefactor.

Voorbeelden

  • Positieve correlatie: Wanneer twee of meer effecten samen op en neer bewegen. Voorraden in dezelfde sector zouden een hoge positieve correlatie hebben. Ze zouden waarschijnlijk op dezelfde manier worden beïnvloed door de gebeurtenissen. Neem bijvoorbeeld de koersen van Shell en BP: allebei actief in de oliesector.
  • Geen correlatie: Wanneer twee of meer activa geen relatie met elkaar vertonen. Het combineren van meerdere activa zonder correlatie zou een ideale gediversifieerde portefeuille zijn omdat de volatiliteit (risico) van de hele portefeuille theoretisch geminimaliseerd zou worden. In de echte wereld hebben de meeste activa enige correlatie; dus een lage activacorrelatie zoals tussen goud en S&P-aandelen, zou een goed voorbeeld zijn van bijna niet-correlerende effecten.
  • Negatieve correlatie: Wanneer twee of meer investeringen omgekeerd evenredig met elkaar bewegen, hebben ze een negatieve correlatie. Twee activa die perfect negatief gecorreleerd zijn, zouden het risico van de gecombineerde activa elimineren. Perfecte negatieve correlatie (beta = -1) wordt meestal alleen gevonden in synthetische instrumenten zoals termijncontracten of inverse ETF’s. Deze instrumenten kunnen een bijna perfecte negatieve correlatie opleveren en kunnen daarom nuttige instrumenten zijn om de volatiliteit van de portefeuille te verminderen. Natuurlijk kunnen deze instrumenten, met name termijncontracten, zeer risicovol zijn als ze niet goed worden gebruikt.

Problemen en risico’s van correlatiefactor als maatstaf

In realiteit hebben maar weinig effecten een perfecte positieve correlatie (+1), nul correlatie (0), of een perfecte negatieve correlatie (-1). De overgrote meerderheid van de beleggingen zal enige correlatie hebben (tussen 0 en +1). Het doel is om een lage vermogenscorrelatie te hebben. Het feit dat de meeste investeringen positief gecorreleerd zijn, is een probleem en betekent dat het vinden van de juiste mix van activa een grotere uitdaging is.

Een ander probleem is dat correlaties dynamisch zijn. U kent het gezegde “In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst”. Dit geldt vooral voor correlaties omdat deze veranderen. De wereld raakt steeds meer met elkaar verbonden, zodat veel beleggingen die vroeger een lage correlatie hadden, nu meer gecorreleerd zijn.

In de afgelopen jaren, toen we onrust ondervonden op de wereldmarkten, had bijna alles eronder te lijden. Met andere woorden, door de globalisering zijn de beleggingscategorieën meer gecorreleerd dan in het verleden. Dit probleem maakt een goede assetallocatie moeilijker.

Categorieën Beleggen

Plaats een reactie